جالب اينكه در هر دو آيه تعليل و علت اين عفو و حيات دوباره ، اميد به شكرگزارى و فراهم نمودن فرصت براى شكرگزارى بنى اسرائيل بيان شده است ، يعنى اين لطف و نعمت تازه براى اين بود كه روحيه قدردانى از نعمت در آنان به وجود آيد . 3 - شگفتا كه اين فرصت مجدد و نعمت ، بعد از ضلالت و هلاكت هم موجب تنبه بنى اسرائيل نگرديد و آنان مجدداً بناى ناسپاسى و ناسازگارى و تمرد را به صورت‌هاى ديگر ايجاد كردند كه اولين تمرد آنها بعد از اين عفو بزرگ و حيات دوباره ، نافرمانى از ورود به سرزمين فلسطين و جهاد با حاكمان ستمگر آنجا بود كه با گستاخى و لجاجت آنان ، براى هميشه مثال زدنى شد ! به موسى گفتند تو و خدايت برويد جنگ كنيد ما اينجا نشسته‌ايم . « 1 » ( و بعد از پيروزى شما وارد شهر مىشويم ) ! 4 - روحيه رفاه‌طلبى و لجاجت گاهى آنچنان انسان را كر و كور مىكند كه حتى اگر بر اثر گناه بميرد و دوباره زنده شود باز همان مسير گذشته را ادامه مىدهد و تنبّه پيدا نمىكند و كفران نعمت از اين بزرگ‌تر نمىگردد ! البته چنين انسانى يا چنين جامعه‌اى استحقاق ذلت ابدى ، غضب خدا و لعنت الهى را داشته ، هرگز به وادى سعادت ره نخواهند يافت .

--> ( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 24 .